استفاده از ملاک جذب انرژی و توزیع خسارت، یکی از ایده هایی است که می تواند به عنوان معیاری برای طراحی مقاوم یا مقاوم سازی ساختمانها مطرح باشد. بنظر می رسد الحاق میراگرهای جذب انرژی در طبقات یک ساختمان، توزیع خسارت زلزله را در ارتفاع آن تغییر دهد. در این راستا بمنظور مشاهده تاثیر میراگرهای جذب انرژی در توزیع خسارت در اعضای سازه ای و میزان انرژی جذب شده در میراگرها، تعدادی ساختمان بتنی مسلح طرح گردیده و با برنامه کامپیوتری IDARC که قادر به تحلیل دینامیکی غیرخطی می باشد، مورد مطالعه قرار گرفته اند. توزیع خسارت در اعضا و طبقات مختلف، در دو دسته ساختمانهای بدون میراگر و با میراگر فلزی جاری شونده و همچنین رفتار هیسترتیک میراگرها و میزان جذب انرژی آنها در طبقات مختلف از نتایج بدست آمده می باشد.